Nibelungia

Zmierzch bogów to tytuł ostatniej części jednego z najsłynniejszych dramatów scenicznych niemieckiego kompozytora doby romantyzmu – Richarda Wagnera. Owy utwór poprzedzony jest własnym prologiem i składa się z 3 aktów. Miłość między Zygfrydem a Brunhildą rozkwita, młodzi pobierają się. W dowód wiernej miłości Zygfryd obdarowywuje swoją ukochaną pierścieniem, pierścieniem Nibelunga, który posiada złowrogą moc. Tym samym nieświadomie sprawia on, że zło znów zaczyna triumfować. W tym momencie zagłada ludzi staje się nieunikniona. Niczego nieświadomy Zygfryd stał się zabawką w rękach losu. Magiczne moce zabijają dzielnego wojownika. Zło triumfuje. Wierna małżonka pogrąża się w rozpaczy i poprzysięga na zabójcy męża. Niestety nie zdaje sobie sprawy z tego, że zabójcą jej ukochanego jest jej brat. Zazdrosny sukcesami siostry Hagen postanawia pozbyć się złowrogiego pierścienia i wrzuca go z powrotem do Renu. Takim oto sposobem córy Renu odzyskują pierścień, a nurt rzeki pochłania zabójcę Zygfryda. To jednak nie pomaga uchronic miasta przed zagładą. Walhalla zostaje unicestwiona w płomieniach. Takim oto sposobem miasto zostaje zgładzone i przestaje istnieć. Takim oto sposobem historia Nibelungów, tajemniczego pierścienia zatacza koło.

Dramat sceniczny Richarda Wagnera składa się z czterech części: Złote Runo, Walkiria, Zygfryd, zmierzch bogów. Jak więc widać Walkiria stanowi drugą część tego znakomitego dramatu scenicznego. Jest to historia romansu wojowniczki Brunhildy i Zygfryda – pogromcy jednego z najstraszniejszych smoków Germanii. Brunhilda nie była jednak zwykłą wojowniczką, była ona albowiem jedną z dziewięciu córek boga Odyna. W mitologii skandynawskiej przedstawiane jako piękne kobiety z włócznią i mieczem, które jeżdżąc na swych rumakach dzielnie walczyły z siłami zła. Jak przedstawiono w dramacie Wagnera, pewnego razu Odyn pogniewał się na swoja córką, albowiem stanęła ona do walki bez jego przyzwolenia. Za karę została ona ukuta magicznym usypiającym cierniem. Śpiącą Brunhildę król ułożył w zamku wokół którego roztoczył wielkie płomienie, aby nikt nie mógł się tam przedostać. Jednego pewnego razu dzielny i wojowniczy Zygfryd uratował piękną Brunhildę. Niestety, w wyniku nie uwagi straciła ona swą dotychczasową moc i stała się już zwykłą śmiertelniczką. Już na zawsze musiała pozostać w Walhalii i opiekować się żołnierzami wracającymi z pola bitwy. Tak w skrócie można przedstawić jeden z głównych wątków opery niemieckiego kompozytora doby romantyzmu.

Mówiąc o Nibelungach nie sposób nie wspomnieć o Richardzie Wagnerze, to za jego sprawą, albowiem owy ród karłów, ich historia zyskała rozgłos. Jakim sposobem? Nibelungowie, to główni bohaterze jednego z najsłynniejszych eposów skandynawskich, to na podstawie ich dziejów znany niemiecki kompozytor doby romantyzmu Richard Wagner stworzył jeden z najsłynniejszych dramatów scenicznych, Pierścień Nibelungów. Owy dramat składa się z 4 części: Złoto Renu, Walkiria, Zygfryd, Zmierzch bogów. Akcja utworu rozgrywa się wokół magicznego pierścienia, który został wykuty ze Złota Renu. Owy pierścień ma magiczne właściwości, to dzięki niemu jego władca może przejąć władzę na świecie. Niestety nad owym pierścieniem już od wieków krąży klątwa nibelunga Alberyka, któremu owy pierścień został podstępem wykradziony. I tutaj zaczyna się właściwa akcja, albowiem owy pierścień na zmianę popada, a to w dobre, a to w złe ręce. Ma więc tutaj miejsce typowa walka dobra ze złem. Ową walkę na przekór wygrywa zła strona. Po śmierci jednego z głównych bohaterów Zygfryda, jego żona wyrzuca kamień do Renu i takim oto sposobem historia zatacza koło, dochodzi do zmierzchu bogów. Od tej pory wszystko się zmienia, bogowie nie mogą już kierować niczyim losem.