Zgodnie z polską legendą smoka wawelskiego pokonał niezłomny szewczyk dratewka, ową bajkę znają wszyscy. A jak to było w Germanii, kto pokonał strasznego, ale za to bardzo mądrego smoka Fafnera? Zgodnie z tym co podaje jeden z najsłynniejszych eposów skandynawskim, tym odważnym wojownikiem był Zygfryd. Jak głosi legenda, kąpiel w krwi smoka, którego pokonał ów dzielny wojownik sprawiła, że zyskał on pancerz, który chronił go przed wszelkimi ciosami i dawał mu w pewien sposób nieśmiertelność. Legenda mówi również, że Zygfryd posiadł również zdolność rozumienia mowy ptaków, która uchroniła, go przed śmiercią z rąk podstępnego i złego Regina. Jednak jak to często i bywa, nawet bohaterowie eposów nie są wieczni, zawsze znajdzie się jakiś sposób aby ich unicestwić. I tak było i tym razem w wyniku podstępu Zygfryd zostaje zamordowany. Cenny skarb, który był prowodyrem wszelkich nieszczęść wpada w ręce zrozpaczonej żony Zygfryda, która poprzysięga zemstę na zabójcy swojego męża. Niestety na początku nie wie, że ową osobą jest jej własny rodzony brat. Co się w ostateczności stało ze skarbem? Tego, niestety nikt nie wie, wiadomo tylko, że Hagen, brat księżniczki zatopił je w wodzie Renu, czy owy skarb znajduje się tam nadal. Tego niestety nikt nie wie.
Gdzie się podział skarb Nibelungów, czy istniał on naprawdę? To pytania na które od wieków odpowiedź próbują znaleźć wybitni niemieccy naukowcy. Skarb Nibelungów, to podstawowy wątek jednego z najsłynniejszych skandynawskich eposów, a mianowicie Pieśni o Nibelungach, oraz jednego z najsłynniejszych dramatów scenicznych doby niemieckiego romantyzmu, a mianowicie Pierścienia Nibelungów autorstwa Richarda Wagnera. Jak głosi legenda, owy skarb początkowo był własnością Nibelunga starszego. Tak k woli wyjaśnienia Nibelungowie, to ród karłów zamieszkujący krainę mgły. Pewnego dnia król obawiając się tego, że ktoś czyha na jego skarb, ukrył go we wnętrzu góry i oddał pod straż Alberyka. Po śmierci króla, skarb trafił jednak w niepowołane ręce i stał się przyczyną waśni między dwójką braci. Po długich sporach, jak to zawsze bywa, że gdzie dwóch się bije tam trzeci korzysta, skarb popadł w ręce Zygfryda. Po śmierci wojownika skarb odziedziczyła jego małżonka, piękna królowa Burgundii – Krymhilda. Królowa pogrążona w rozpaczy po śmierci męża zaczęła rozdawać złoto, część skarbu, swoim poddanym, zdobywającym przy tym przychylność i aprobatę mieszkańców miasteczka. Widząc to Hagen, brat królowej, a zarazem zabójca jej męża ukradł owy skarb i zatopił go w wodach Renu. Takim oto sposobem nikt nie wie gdzie obecnie znajduje się owy skarb i czy w ogóle kiedykolwiek on istniał.
W Polsce – smok wawelski, w Germanii – Fafnir, Fafner, ten mityczny smok stał się bohaterem wielu legend i pieśni skandynawskich, to on m.in. jest bohaterem jednego z najsłynniejszych eposów bohaterskich, a mianowicie Pieśni o Nibelungach. Kim więc był Fafner? Początkowo jak głoszą legendy był on zwykłym człowiekiem, kowalem, jednak w skutek ojcobójstwa został przemieniony w smoka. I tak od wieków bryzgając jadem na wrzosowisku Gnitaheid strasząc ludzi bronił swojego skarb. Zabić smoka udało się dopiero legendarnemu Zygfrydowi, który przeszył smoka Gramem, mieczem otrzymanym w darze od bogów. Co ciekawe, do zabicia smoka namówił go sam Regin, a dokładniej ujmując brat Fafnira, którego ten pozbawił części majątku po ojcu. Była to więc swojego rodu zemsta. Dzięki krwi smoka, która spłynęła na rękę Zygfryda stał się on odporny na wszelkiego rodzaju ciosy. Warto również dodać, ze smok nie skonał od razu, jak podaje legenda, przed śmiercią smok prowadził długie dysputy filozoficzne z Zygfrydem, a nawet ostrzegł go przed swoim bratem i przeklętym skarbem, który jest prowodyrem wszystkich nieszczęśliwych sytuacji. Ponadto Zygfryd posiadł niezwykłą umiejętność, albowiem od tej pory potrafił zrozumieć mowę ptaków, która notabene ostrzegła go przed niebezpieczeństwem jakie grozi mu ze strony Regina. Otóż pewnego dnia przechadzając się po lesie Zygfryd usłyszał jak sikorki rozmawiały ze sobą o podstępie Regina, który zamierza go zabić, zagarnąć cały majątek dla siebie. Zygfryd go uprzedził i zabił zdrajcę Gramem. Jak się potoczyły jego losy dalej, co stało się z przeklętym skarbem, o tym przekonać możesz się sam, czytając Pieśń Nibelungów.