Walkiria
Dramat sceniczny Richarda Wagnera składa się z czterech części: Złote Runo, Walkiria, Zygfryd, zmierzch bogów. Jak więc widać Walkiria stanowi drugą część tego znakomitego dramatu scenicznego. Jest to historia romansu wojowniczki Brunhildy i Zygfryda – pogromcy jednego z najstraszniejszych smoków Germanii. Brunhilda nie była jednak zwykłą wojowniczką, była ona albowiem jedną z dziewięciu córek boga Odyna. W mitologii skandynawskiej przedstawiane jako piękne kobiety z włócznią i mieczem, które jeżdżąc na swych rumakach dzielnie walczyły z siłami zła. Jak przedstawiono w dramacie Wagnera, pewnego razu Odyn pogniewał się na swoja córką, albowiem stanęła ona do walki bez jego przyzwolenia. Za karę została ona ukuta magicznym usypiającym cierniem. Śpiącą Brunhildę król ułożył w zamku wokół którego roztoczył wielkie płomienie, aby nikt nie mógł się tam przedostać. Jednego pewnego razu dzielny i wojowniczy Zygfryd uratował piękną Brunhildę. Niestety, w wyniku nie uwagi straciła ona swą dotychczasową moc i stała się już zwykłą śmiertelniczką. Już na zawsze musiała pozostać w Walhalii i opiekować się żołnierzami wracającymi z pola bitwy. Tak w skrócie można przedstawić jeden z głównych wątków opery niemieckiego kompozytora doby romantyzmu.
No related posts.